MAZOŞİST AŞKA YAZITLAR

2016-02-24 13:57:00

ÜNİVERSİTE

Sabah pişmanlıklarla uyandım. O kadar üzgündüm ki anlatsam duvarlar yıkılır, dağ taş birbirine girerdi. Anlatamadım… Anlayan yoktu ki. Kime anlatacaktım? Katı kuralcı babama mı yoksa kendinden başka bir şey düşünmeyen anneme mi? Kardeşim desen kendi hayalinde yaşayan bir kız işte.

Kızıma baktım beşiğinde mışıl mışıl uyuyan bebeğime baktım. İçimde pişmanlıklar vardı ama bu pişmanlık içimi acıtmıyordu.

Her şey bu sonuca nasıl geldi. Biz senle bu sonuca nasıl geldik aklım almıyor.

Üniversite ikinci sınıf yaz okulu dönemi.  İşte senle benim hikayem o zaman başlıyor.

İlk defa bir yazı Altınoluk dışında geçirmiştim. Ailem yoktu yanımda ve ben aşırı derecede yalnızdım. Sadece tek bir arkadaşım vardı. Onunla her anımızı yaşıyorduk. Çünkü ne onun o yaz arkadaşı kalmıştı ne benim. Nedendir bilinmez ama kardeşim ile de aram açılmıştı. Annemin geçmişte ailemize yaptıkları babamı aldatması yıllar sonra o yaz bende büyük bir kapanmayan yara olarak kaldığını gördüm. Yıllar geçmişti o yaşanılan olaydan yaklaşık on yıl kadar fakat su yüzüne çıkması nedense yirminci yaşıma denk gelmişti. Bu duygular arasındayken ben kendimi suçluyordum, ailemi suçluyordum ayrıca arkadaşım dediğim kızın bana kazık atmasını da yine kendimi suçluyordum. Çünkü bu arkadaş kazığı ne ilk oldu ne de son oldu benim hayatımda. Kendimi öldürmek istedim. Ve bunu denedim. İlk intihar girişimim oldu. Ölmedim, ölemedim. Çünkü kimse hap içerek ölmez bunu biliyordum. Amacım aslında kendimi öldürmek de değildi. Kendimi 3 gün boyunca hastanede yaşayarak cezalandırmaktı. Bu duygusal iniş çıkışlarımdayken yaz okulu bitti ve ben yeni bir döneme girdim. Sözler verdim kendime yazın yaşadıklarımı bir daha hayatım boyunca yapmayacağım diye. Ama hiçbir zaman o sözlerimin içinde yeni bir aşka yelken açmak gibi bir düşünce yoktu. Yani kısacası senin hayatıma girip her şeye bakış açımı değiştireceğin beynimin en küçük kıvrımlarından geçmiyordu.

0
0
0
Yorum Yaz